In Samuëls jonge jaren was er sprake van een droevige tijd in Gods kerk. Ook staatkundig en zedelijk was Israël in diep verval. Er waren in die dagen nog nauwelijks profeten. Het Woord des Heeren was zeldzaam. Spoedig zou Eli, de hogepriester, wegvallen. Wie zou dan het volk leiding geven en voorgaan in het Woord? In die situatie verwekte de Heere een profeet: Samuël, die tevens Israëls laatste richter zou zijn.
In tien overdenkingen staat ds. Moerkerken stil bij het leven van de richter uit Rama. Daarbij trekt hij lijnen naar het heden en wijst hij op de Meerdere van Samuël. Het toenmalige verval doet denken aan de realiteit van vandaag. Maar: 'Meer dan Samuël is hier!' Gods Kerk heeft een Profeet, Die tegelijkertijd Priester is en Koning.
