Let op: om deze website goed te kunnen gebruiken is het noodzakelijk om Cookies aan te zetten. Meer informatie...

Ons kind heeft PDD-NOS

over beperkt vermogen om lief te hebben

Baron, Ineke

Prijs: € 18,50
Voorraad#stock_type# onbekend
(Geen beoordelingen)
Delen:
Productspecificaties
EAN : 9789023924944
Auteur(s) : Baron, Ineke
Taal : Nederlands
Onderwerp : Geestelijke gezondheidszorg
Categorie : Pastoraat
Uitgever : VBK Media
Verschenen : December 2012
Druk : 1
Uitvoering : Paperback
Conditie : Nieuw
Pagina's : 163
Afmetingen : 215 x 135 x 15 mm
Gewicht : 230 gram
Beschrijving

Persoonlijk verhaal van een moeder die ontdekt dat haar zoon anders is dan andere kinderen.
Wat als PDD-NOS zijn intrek in je huis neemt?

De babykamer is helemaal opnieuw ingericht. Het kindje dat verwacht wordt mag komen. En het is een prachtige jongen: Rutger.
Maar veel dingen gaan zo anders dan bij haar andere kinderen. Lange tijd denkt Ellen dat het aan haar ligt. Totdat de bevrijdende diagnose wordt gesteld. In dit boek schrijven moeder én zoon over hun ervaringen, en over hun botsingen, en hoe ze die samen te boven kwamen.

'Had ik dit boek maar kunnen lezen toen we er nog middenin zaten, dan wist ik tenminste hoe ik hiermee om kon gaan. Ik hoop van harte dat dit boek veel broers, zussen, ouders en vrienden van mensen met PDD-NOS tot hulp zal zijn.' Broer Kars

Onlangs hadden we bezoek en het gesprek kwam op het uitgeven van ons verhaal. Onze zoon kreeg toen de vraag: 'Wat vind je er nu van dat je als kind het stempel PDD-NOS opgedrukt kreeg?'

Zijn antwoord verraste ons. Hij zei: 'Ik wist niet dat ik dat stempel had. Natuurlijk kon ik dat weten, móest ik het gewoon wel weten. Het is me natuurlijk verteld en ik ging zelfs naar de jeugdpsychiatrie, maar toch wist ik het niet. Het was gewoon nooit bij me binnengekomen. En dat past natuurlijk ook bij PDD-NOS. Zoiets dringt gewoonweg niet tot je door. Maar toen ik tijdens mijn opleiding SPW de lesstof over PDD-NOS kreeg uitgelegd zag ik het ineens: dat ben ik! Ik raakte helemaal van de wijs. Toen ben ik gaan nadenken: hoe was ik eigenlijk als kind?

Mijn oudste zus vertelde op een gegeven moment dat mijn moeder ons verhaal had opgeschreven. Toen ik mijn moeder vroeg of ik het mocht lezen zei ze: 'Je hebt nu zo veel te verwerken. Wacht daar nog maar even mee.' Toen ik er vier maanden later weer naar vroeg, gaf ze me het manuscript. En het heeft me diep geraakt.

Waar ik mijn ouders dankbaar voor ben, is dat zij het wel wisten. Dat zij voor mij en ook voor zichzelf hulp hebben gezocht. Momenteel loop ik stage en werk ik met volwassenen met onder andere PDD-NOS. Dat is heel bijzonder en heel dubbel. Want ik zie wat er niet goed gaat en tegelijk weet ik dat zij het niet zullen aannemen als ik daar een opmerking over maak. Het kost mij ontzettend veel moeite om zo veel geduld op te brengen. Elke dag weer dezelfde handelingen opnieuw uit te leggen. Voor de meesten heel normaal. Maar voor sommigen...'

Ineke Baron en zoon Rykle

Velden met een * zijn verplicht